Definition of "fışkırmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (gaz ya da sıvılar için) basınç etkisiyle, birdenbire ve hızla yukarıya doğru çıkmak.

2. (bitkiler için) topraktan toplu ve gür bir biçimde çıkmak.

   • Bu toprağa ne eksen fışkırır

3. (bir şey bir yerde) çok bol bulunmak, bol bol görünmek.

   • O, kalbinden sevgi fışkıran, sevecen biriydi