Definition of "faça" in Türkçe

ad

1. yüz, çehre.

2. yüzdeki bıçak yarası.

3. kişinin genel görünüşü, kılık, giysi.

4. pişti oyununda destenin en altına açılan iskambil kâğıdı.

5. gazinoda sahneye en yakın olan masalar.

6. yüklü geminin bordasındaki su düzeyiyle boş geminin bordasındaki su düzeyi arasında kalan bölüm.

7. birini mahcup etmek, bozmak.

8. döverek, hırpalayarak görünüşünü, kılığını bozmak.