Definition of "gürültü" in Türkçe

ad

1. uyumsuz, düzensiz bir biçimde çıkan, rahatsız edici her türlü ses.

   • Sokaktaki arabaların gürültüsü kesilmiyordu

2. birçok kişinin karıştığı, bağırışmalarla karışık kavga.

3. uyumsuz, düzensiz, rahatsızlık veren sesler çıkarmak.

   • Motosikleti çok gürültü çıkarmaktaydı

4. karşılıklı bağırışmalı kavga, tartışma yaratmak, karışıklık oluşturmak, kavgaya değin varan sert konuşmalar yapmak.

   • Buraya gürültü çıkarmak için mi geldiniz?

5. hoşa gitmeyecek, rahatsız edici, uyumsuz, düzensiz ses çıkmak.

6. karşılıklı bağırışmalar, sert tartışmalar olmak.

   • Komşuda gürültü çıktı

7. bir konuyu, düşünceyi, işi ele alması, üzerinde durması beklenen kişiler, daha başka konularla uğraşıp zaman geçirerek o konunun, düşüncenin, işin görüşme dışında kalmasını sağlamak.

8. söz kalabalığından, eylem karışıklığından, tartışmalardan, telaştan yararlanarak istediği bir şeyi elde etmek.