Definition of "güvence" in Türkçe

ad

1. bir anlaşmada, taraflardan birinin, olumsuz durumlara, sonuçlara karşı sorumluluğu üzerine alması durumu.

2. alınan bu sorumluluğa güven sağlamak üzere ortaya konulan şey.

   • Aldığı güvenceyi işin sonunda geri verecekti

3. birinin kuşkularını dağıtmak için söylenen inandırıcı söz.

   • Sözünü bir güvence olarak kabul ediyorum

4. bir anlaşmada, olumsuz durumlara, sonuçlara karşı sorumluluğu yüklenmek, üzerine almak.

5. bir durumu, sorumluluğu üstlenerek karşılığında para vb. ortaya koymak.

   • İşi alabilmek için değerinin yarısı kadar bir güvence vermek gerekiyormuş

6. bir konuda, doğruluk, yerine geliş vb. gibi niteliksel yönlerde güven vermek.

   • İşin olacağına güvence veriyor musun?

7. (işi) güvenceyle sağlam bir duruma getirmek.

8. (bir kimseyi) gelecekteki yaşamını güvenceli kılmak.