Definition of "güzel" in Türkçe

sıfat

1. biçimindeki uyum ve ölçülerindeki dengeyle hoşa giderek hayranlık uyandıran.

2. her yönüyle hoş olan.

   • Güzel bir gün geçirdik

3. istenilen, beğenilen nitelikleri taşıyan, beğenilecek biçimde olan, iyi.

   • Güzel bir iş yaptın

4. beklenene uygun düşen ve başarı düşüncesi uyandıran.

   • Güzel bir olanak yakaladık

5. incelik, soyluluk ve ahlak yönünden üstünlük düşüncesi uyandıran.

   • Bu güzel davranışı alkışlarız

6. görgü kurallarına uygun olan.

   • Yere tükürmek güzel değildir

7. okşayıcı, aldatıcı, hoşa giderek kandırıcı.

   • Güzel sözlere aldandık

8. (hava için) hoş, sakin.

   • Bu güzel günü kırda geçirelim

9. insanda hoş duygular uyandıran.

   • Güzel bir görünüme bakarken insan rahatlar

10. sıkıntısız ve rahat.

    • Güzel bir yolculuk yaptık

11. her bakımdan verimli ve bol.

    • Ekinler bu yıl çok güzel olacak

12. doğru bir biçimde, hoşa giden, beğenilen.

    • Güzel konuşmak yetenek işidir

13. pek iyi, doğru.

    • Güzel, güzel ama iyi olmayan yanı da var

14. güzel kız ya da kadın.

    • Türküde Her güzele gönül verme denilmiş

15. güzellik kraliçesi.

    • Türkiye güzeli seçilecek

16. değer verilen, sevilen, güzel.

    • O güzelim gençlik günleri geri gelmez

17. senlibenli bir seslenme sözü olarak kullanılır.

    • Güzelim, bu işi yapıver

18. güzelleşmek.

19. yerinde, uygun olmak, yakışmak.

    • Bu iş güzel oldu