Definition of "gır" in Türkçe

ad

1. neşeli söz, sözlü şaka, nükte, şen oluş.

2. yalan, uydurma (söz).

3. neşe saçan, eğlendiren, neşeli (kimse, durum).

4. bol bol söyleşmek, çene çalmak, gevezelik etmek.

5. aklı başka yerde olmak, dikkat etmemek, dalmak.

6. (bir kimseyle) alay etmek, gır gır geçmek.

7. (ses için) sürekli ve usanç verici bir biçimde.

8. usanç veren sürekli ve kaba bir sesle.

9. alay, eğlence, dalga.