Definition of "gıyabi" in Türkçe

sıfat

1. (bir kimse için) onun bulunmadığı sırada yapılan, verilen (karar, hüküm vb.).

2. başkalarından duyma yoluyla olan, uzaktan, görüşmeden, görüp tanımadan (olan).

   • Onunla gıyabi tanışıklığımız vardır