Definition of "gelin" in Türkçe

ad

1. evlenme töreni için hazırlanmış, süslenmiş kız ya da kadın.

   • Gelin çok güzeldi

2. yeni evlenmiş olan kadın.

   • Daha bir aylık gelin iken boşanmak zorunda kalmıştı

3. bir kimsenin oğlunun karısı.

   • Kaynana ile gelin iyi geçiniyordu

4. aileye evlenme yoluyla girmiş olan kadın.

   • Onlar gelinlerini el üstünde tutuyor

5. erkeğe bir eş bulmak.

6. gelini baba evinden özel bir törenle alarak güvey evine götürmek.

7. Anadolu’nun kimi yerlerinde, gelin alayının kızı evinden alıp oğlan evine götürürken, yol boyunca davul zurnayla çalınan bir ezgi.

8. ➽gelinhavası.

9. nikâh kıyılmış, gelin kocası evine gitmek üzere ata binmiş bile olsa, evliliğin gerçekleşmemesi olasılığı vardır (örneğin gelin ya da güvey kalpten gidebilir).

10. kesin sonuç alınmadan hiçbir işe oldu, bitti gözüyle bakılmamalı, beklenmedik engeller işi bozabilir.