Definition of "genç" in Türkçe

sıfat

1. yaşı ilerlememiş olan.

2. çocukluk çağından çıkmış bulunan kimse, delikanlı.

   • Onun yanındaki genci tanıyordum

3. (hayvan ve bitki için) gelişmesini tamamlamamış olan.

   • Ormanın genç ağaçları kesilmez

4. henüz yaşlanmamış olan ya da gençlikteki özelliklerini koruyan, dinç.

   • Henüz gençti, ama emekli olmuştu

5. zihinsel ve deneyimsel yönden yeterince gelişmemiş olan, toy.

   • Genç o, öğreneceği çok şey var

6. genç ya da genç kalmış birine ait olan.

   • Genç bir yüzle yaşlı bir kafa, aynı kişide toplanmıştı

7. kısa bir geçmişi olan, yeni yeni gelişen.

   • Genç demokrasimizi savunmak zorundayız