Definition of "genel" in Türkçe

sıfat

1. tek bir kişiye ya da bir şeye özgü olmayıp onun bütün benzerlerini içine alan, özel olmayan.

   • Kentler bayramlarda değil genel günlerde güzel olur

2. ayrıntıları, özel yönleri değil bütünü bakımından göz önüne alınan.

   • Öğrencilerin genel durumu iyi

3. herkesin yararlanabileceği (yer, nesne).

   • Belediye otobüsleri gibi genel taşıtlar çoğalmalı

4. bir genelleme sonucunda elde edilen.

   • Genel kanı, bu işin uzun sürmeyeceğidir

5. belirli ya da kesin olmayan.

   • O her zaman çok genel konuşur

6. geniş yetkileri olan kimi resmi görevlerin adında yer alır; örneğin genel müdür, genel başkan gibi.

7. azlık, çokluk ya da bütünlüğü belirlemeden bir sınıfta birçok bireye, her biri bölünmez bir bütün kuran birçok öbeğe uygun düşen, bir nesne sınıfının bütününü kapsayan.

   • Yasalar geneldir

8. genel başkan olan kimsenin görevi.

9. genel başkanın görev yaptığı yapı.

10. bir yeri bütünüyle görmeyi sağlayan görünüm.

11. bir şeyin bütününü kapsayan dıştan görünüşü.

    • Evin genel görünümü iyiydi

12. genel yazman olma durumu ya da genel yazmanın görevi.

13. genel yazmanın çalıştığı yer.

14. ölçülen yeteneklerin ortalaması sayılan yetenek.

15. türlü işlerin başarılmasında etkili olan ve bireylere göre ayrılık gösteren genel zihinsel yeti.

16. bireyin belli, kendine özgü, bağımsız yeteneklerinden ayrı olarak, karşılaştığı genel durumlara uymada gösterdiği yetenek.

17. zekâ testleriyle ölçülen değişik yetenek ve güçlerin bireşimine verilen ad.