Definition of "gerçekçilik" in Türkçe

ad

1. gerçekçi^1,2 olma durumu, gerçekçi tutum ve davranış.

2. XX. yüzyılda başlayan ve yazında, yaşamın oluşlarını gerçek çizgileriyle, nedenleriyle ele alan, kişileri, olayları, durumları olduğu gibi, bayağılıkları, çirkinlikleriyle vermeyi amaçlayan, plastik sanatlarda doğayı göründüğü gibi yansıtan sanat akımı.

3. düşünmenin temeli ve eylemin ölçüsü olarak gerçekliğe bağlanan ve sorunları yarar açısından ele alan, bilinçten bağımsız bir gerçekliğin var olduğunu öne süren ve bunu benimseyen tutum ve görüş.

4. kişinin, özellikle çocukların kişisel algı ve görüşlerini gerçek olarak benimsemeleri eğilimi.