Definition of "gerçeküstücü" in Türkçe

bileşik

1. gerçeküstücülük akımını benimseyip o yolda ürünler veren (sanatçı).

   • Gerçeküstücüler, bir dönemin sanatını oluşturmuştur

2. gerçeküstücülükle ilgili olan, gerçeküstü öğeler taşıyan (yapıt, görüş, sanat).

   • Bu gerçeküstücü şiirlerin kaynağı bilinçaltıdır