Definition of "gerekçe" in Türkçe

ad

1. bir şeyin dayandığı neden ya da nedenler, gerektirici neden ya da nedenler.

   • Davranışının bir gerekçesi olamaz

2. bir önermenin kendiliğinden var kıldığı gereklik.

3. bir yasanın hazırlanması ve önerilmesinde, yasanın ve maddelerin dayandığı nedenler.

   • Yasanın gerekçesi uzun tutulmuş

4. mahkeme kararlarında, kararın dayandığı yasal ve hukuksal nedenlerin gösterilmesi.

   • Karar ve gerekçesi sonra yazılmak üzere, yargıç sanığı serbest bıraktı