Definition of "ha" in Türkçe

ünlem

1. söze isteklendirme duygusu katar, söylenilen kişide istek uyandırmak için kullanılır.

   • Ha yiğitlerim, durmayın vurun!

2. uyarmak, dikkati çekmek için kullanılır.

   • Gitme ha, iyi olmaz!

3. şaşma belirtir.

   • Amma güçlü ha!

4. tümce sonuna gelince önceki yargıyı pekiştirir.

   • Çekil, döverim ha!

5. bir şeyin birdenbire kavrandığını ya da anımsandığını anlatır.

   • Ha, gelen sen miydin?

6. soru bildirir.

   • Yarın gideriz, ha?

7. eşit öğelerden önce yinelenirse, arada bir ayrım bulunmadığını, gözetilmediğini anlatır, eşitlik bildirir.

   • Ha sen yapmışsın bu işi ha ben, değil mi?

8. yinelenen buyurma kiplerinin arasına gelince eylem ile anlatılan işin uzayıp gittiğini türlü duygular katarak anlatmaya yarar.

   • Git ha git yol bitmiyordu

9. konuşma dilinde evet ya da efendim anlamlarında kullanılır.

10. bir eylemin –di’li geçmiş zamanıyla gelecek zamanının bir arada kullanılması durumunda onlarla bir arada yinelenerek neredeyse, hemen hemen, aşağı yukarı, yakında gibi anlamlar oluşturur.

    • Çocuk ha düştü ha düşecekti

11. karşısındakinin çabasını artırmak, onu daha isteklendirmek için kullanılır.

    • Ha babam, durmayın!

12. sürekli bir biçimde, hiç ara vermeksizin, hiç durmaksızın.

    • Yağmur ha babam yağıyordu