Definition of "hain" in Türkçe

sıfat

1. kutsal sayılan şeylere, kavramlara kötülük eden (kimse).

   • Yurt hainleri sevilmez

2. zarar vermekten, üzmekten, kötülük etmekten hoşlanan (kimse).

   • Hain adam, hayvancağıza vurma!

3. kötü bir amaç, niyet taşıyan.

   • Kedinin hain bakışları kuşu avlayacağını gösteriyordu

4. kimi zaman sitemli bir seslenme olarak kullanılır.

   • Hain, nerelerdesin?