Definition of "hak" in Türkçe

ad

1. hukuka uygunluk, adalet.

   • Yargıç haktan ayrılmamalı

2. hukukun, adaletin gerektirdiği ve birine ayırdığı şey, kazanım, kazanç.

   • Herkes hakkını istiyor

3. dava ya da savda gerçeğe uygunluk.

   • Bu tartışmada hak bulamıyorum

4. emek karşılığı kazanılan ücret.

   • İşçisine hakkını vermiyormuş

5. pay.

   • Bahçenin ürününden komşu hakkı isteriz

6. geçmiş ve harcanmış emek.

   • Onun hakkını ödeyemeyiz

7. gerçek, doğru, yerinde.

   • Ataların sözü hak bilinir

8. hak etmek eylemi ya da biçimi.

9. bir yapım işinde belli bir oranı yaparak hak edilmiş olan para.

10. bir emek karşılığı olarak alacağı bulunmak, hak kazanmak.

    • Bugün yirmi lira hak ettin

11. layık olduğu kötü, gerekli karşılığı görmek, almak.

    • O bu dayağı çoktan hak etmişti

12. hakkı olan şeyi elde etmek.

    • Bu ödülü sen hak etmiştin

13. alacağından bir bölümü kalmak ya da başkasına verilmiş olmak.

    • Paylaşırken kimsenin kimseye hakkı geçmesin

14. bir kimsede, bir şeyde emeği bulunmak.

    • Teyzesinin ona çok hakkı geçmiştir

15. alacağı, payı bulunmak.

    • Bu parada onun da hakkı var

16. söylediğinde, düşüncesinde, savında haklı olmak.

    • Yarın kar yağacak demişti, hakkı varmış, kar yağıyor

17. kolay olmayan bir işi başarıyla sonuçlandırmak.

18. birini yenmek ya da hak ettiği sert işlemle cezalandırmak.

    • Onun hakkından gelmek kolay

19. birinin çalışmasının, emeğinin karşılığını gereğince değerlendirmek, hakkı olan şeyi ödemek.

    • Çalıştırdığın kimsenin hakkını vermek gerekir

20. bir şeyin isteğe uygun olabilmesi için gereğini tümüyle, gerektiği biçimde yerine getirmek, gerektiği kadar emek harcamak.

    • Maç futbolun hakkını vermekle kazanılır