Definition of "halk" in Türkçe

ad

1. aynı ülkede yaşayan ve o ülkenin yurttaşı olan insan topluluğu.

   • Türk halkı yurtseverdir

2. aynı ülkede oturmamakla birlikte aralarında soy, din vb. yönünden bağ bulunan insan topluluğu.

   • Yahudi halkı yeryüzüne yayılmıştı

3. bir ülke içinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri.

4. belli bir bölgede ya da çevrede yaşayan insanların tümü.

   • Köy halkı bayram yerinde toplandı

5. yöneticilere göre ülkedeki yurttaşların tümü.

   • Bakan, halka hizmet edileceğini söyledi

6. yöneticilerin, yüksek düzeydekilerin ve aydınların dışında kalan topluluk.

   • Bakan, halktan biri gibi davranıyor

7. bir arada yaşayan ya da bulunan küçük topluluk.

   • O gün ev halkı erken uyanmıştı

8. kültürleri bir olan bireylerin, kümelerin oluşturduğu nüfus.