Definition of "halkçılık" in Türkçe

ad

1. toplumun bireyleri arasında eşitlik gözetmek, toplum içinde hiçbir kişiye, topluluğa ayrıcalık verilmesini kabul etmemek, halk denilen bireyleri tek ve eşit bir varlık tanımak, onun yararına çalışmak görüş ve tutumu.

2. Fransız yazınında, 1929’da Léon Lemonnier ve André Thérive’in öncülüğünde ortaya çıkan, varsıl sınıf insanlarını anlatma yerine yoksul, sıradan insanların yaşayışını, duygularını yansıtmayı yeğleyen, yapay gerçekçiliğe karşı gözlemci gerçekçiliği, yalın gerçekçiliği benimseyen yazarların katıldığı bir yazın çığırı.