Definition of "hapis" in Türkçe

ad

1. bir kimseyi ya da bir nesneyi bir yere kapatıp salıvermeme, elde tutma.

   • Kitaplarımın hapsi gerekmezdi

2. yasalara göre suçu saptanmış bir kimseyi cezaevine koyma cezası.

   • Yargıç üç ay hapsine karar verdi

3. cezaya çarptırılmış kimselerin cezaları süresince kapatıldıkları yer, cezaevi, hapishane.

   • Hapiste kaç yıl yattın?

4. cezaevine kapatılmış kimse, tutuklu.

   • Hapise iş yaptırabiliyorlar

5. pulları yakalayıp bırakmama temeline dayanan bir tavla oyunu.