Definition of "harın" in Türkçe

sıfat

1. çalıştırılmadığı için hamlamış, güçten düşmüş (hayvan).

2. dayanıklığını, çevikliğini yitirmiş (kimse).

3. bir şeyden ürküp, huysuzlanıp geri geri giden (at, eşek vb.).

4. haşarı.

5. huysuz, inatçı.

6. obur.

7. hain.