Definition of "has" in Türkçe

sıfat

1. ➽özgü.

2. katışıksız ve en iyi cinsten.

3. iyi, güzel, üstün nitelikleri kendinde toplamış olan.

   • O has bir ozandır

4. Osmanlı döneminde, geliri yüz bin akçayı <b>(II)</b> aşan dirlik³.

5. Osmanlı döneminde, padişaha özgü, padişahın malı olan.

   • Has bahçenin gülleri koparılmaz