Definition of "hukuk" in Türkçe

ç. ad

1. toplumu düzenleyen ve devlet yaptırımıyla güçlendirilmiş bulunan kuralların, yasaların bütünü.

2. bu kuralları, yasaları, hakları konu alan bilim.

3. yasaların ceza ile ilgili olmayan, alacak verecek vb. ile ilgili davaları ilgilendiren bölümü.

4. haklar.

5. birbirine hakkı geçmiş olma dolayısıyla yakınlık, ahbaplık, dostluk.

   • Bu kadar hukukumuz var, bir çırpıda kesip atamam

6. hukuk biliminin öğretildiği fakülte, hukuk fakültesi.