Definition of "işgücü" in Türkçe

bileşik

1. belli bir süre içinde bir şey yapmak için harcanan kol ve kafa gücü.

2. insanların yararlı şeyler üretmek üzere harekete geçirmek, kullanmak zorunda oldukları fiziksel ve düşünsel yetilerinin tümü.

3. bir toplumda çalışma yaşındaki, üretime katılabilen ya da katılabilecek durumda olan nüfus bölümü.

   • Ülkenin işgücü, kalkınmada kullanılamıyor