Definition of "işlevcilik" in Türkçe

ad

1. biçimi koşullayan işlevler arasında, yararlılık ve sağlamlığın yanı sıra ruhsal değerlere de yer veren görüş.

2. algının her şeyden önce gereksinimlere ve coşkulara dayalı etkinliklerin sonucu olduğunu öne süren görüş.

3. toplumsal yapıyı oluşturan öğelerin işlevlerini aydınlatmaya ağırlık veren kuramsal tutum.

4. toplumu, her bir öğesi belli bir işlev gören bir karşılıklı bağımlılıklar ve etkileşmeler düzeni sayan akım.

5. mimarlıkta ve mobilyacılıkta, biçimin her zaman belli bir işlevi olmasını isteyen tutum.