Definition of "ikinci" in Türkçe

sıfat

1. zaman, yer, sıra, önem, nitelik vb. yönünden birinciden sonra gelen.

   • Oğlum ikinci sınıfa gidiyor

2. bir başka, yeni.

   • İkinci bir araba aldı

3. birinciden sonra gelen kimse ya da nesne.

   • Yarış ikincilerine de ödül verildi

4. bir kitabın, derginin, gazetenin ikinci kez yapılan basımı.

5. bir sözün ikinci kez söylendiğini, bir olayın ikinci kez anlatıldığını, bir eylemin ikinci kez yapıldığını belirtmek için söylenir.