Definition of "ilişik" in Türkçe

sıfat

1. eklenmiş, bağlanmış, iliştirilmiş olan.

   • Pakete ilişik kâğıtta bir not vardı

2. bir şeyle ilgili bulunan, bir şeye ilişkin olan, değgin.

   • Bu konuya ilişik öteki görüşleri öğrenemedik

3. bağlılık, ilgi, ilişki.

   • İşin bu konuyla ilişiği yoktur

4. ekli bulunan bölüm.

   • Yazı ilişiktedir

5. ilişkisi kalmamak, işine son verilmek.

6. haber vb. alamaz olmak, bağlantısı kesilmek, bağlantı kuramamak.

7. (bir kimsenin) bağlantısını, ilgisini sona erdirmek, işine son vermek.

8. (bir kimseyle, bir yerle) bağlantısını, ilgisini sona erdirmek, ilgisine, ilişkisine, bağına son vermek.