Definition of "ilkel" in Türkçe

sıfat

1. ilk durumunda kalmış olan, gelişememiş bulunan.

   • İlkel bitki

2. zaman bakımından en eski olan.

   • İlkel toplum, doğal kalmış olandır

3. henüz gelişmemiş olan, gelişmesinin başında bulunan.

4. (sanatta) yapmacıksız olan, yalın bir nitelik gösteren.

5. çağın gelişimiyle birlikte gelişememiş, kaba, eğitimsiz, görgüsüz (kimse).

6. tarih öncesi insanlarını anlatmak için kullanılan terim.

7. yazılı kültürü bulunmayan, kentleşmemiş, sanayileşmemiş, tarımcı ya da avcı bir toplumun üyesi.