Definition of "ince" in Türkçe

sıfat

1. kendi cinsinden olanlara, benzerlerine göre dar ve uzun olan, kalınlığı az olan.

2. taneleri ufak olan.

   • Harç için biraz da ince kum gerekli

3. çok özenilerek yapılması gereken, küçük ayrıntıları çok olan (iş, nakış vb.).

   • Giysinin ince dikişleri kaldı

4. (sıvılar için) yoğun ve koyu olmayan, akışkanlığı çok olan.

5. yeğin olmayan, gücü az, hafif.

   • Denizden ince bir yel esmeye başladı

6. (ses için) kalın olmayan, pes olmayan, tiz.

   • Kadın, ince sesiyle ninniye başladı

7. düşünce, duygu ve davranışlarıyla insanın sevgi ve saygısını kazanan (kimse).

8. oldukça ince olarak, ince bir biçimde.

   • Soğanlar ince ince doğranacak

9. pek belli etmeksizin, belli belirsiz, hafif hafif.

10. nakış.

11. çok özen ve dikkat isteyen iş.

12. dikkatli ve hesaplı davranış.

13. en küçük ayrıntılarına değin inerek, çok dikkatle, titiz bir biçimde, titizlikle.

    • Durumu inceden inceye gözden geçirmeliydi

14. tiz olmayan, belli belirsiz, hafif bir sesle.

    • Orman, inceden inceye uğulduyordu