Definition of "istençsiz" in Türkçe

sıfat

1. istenci olmayan (kimse).

   • Öyle istençsiz biri sigarayı bırakamaz

2. istençle yapılmayan, istençli olmayan, istençdışı.

3. bir şeyi yapmak istemediği halde yapan, ona karşı koyamayan (kimse), yapılması istenmemesine karşın yapılan (davranış).