Definition of "istif" in Türkçe

ad

1. genellikle aynı türden şeylerin üst üste konulmasıyla oluşturulan düzgün yığın.

2. ➽stok.

3. kılık.

4. (genellikle aynı türden şeyler) devrilmeyecek, yıkılmayacak bir biçimde, üst üste düzgünce yığılmak, yerleştirilmek, istiflenmek.

5. stok edilmek.

6. genellikle aynı türden şeyleri, devrilmeyecek, yıkılmayacak bir biçimde, üst üste düzgünce yığmak, yerleştirmek, istiflemek.

7. stok etmek.