Definition of "iz" in Türkçe

ad

1. insan, hayvan ya da devinen bir aracın geçtiği ya da önce bulunduğu yerde bıraktığı belirti.

   • Toprak yolda ayak izleriyle tekerlek izleri birbirine karışmış

2. bir şeyin akması, sürüklenmesi, yuvarlanması, dokunması, kıstırmasıyla vb. geride bıraktığı belirti.

   • Toprakta sel izi açıkça belliydi

3. bir olay, bir durum ya da yaşayıştan geride kalan belirti, anı, im.

   • Ülkede savaşın izlerini silmek zor olmuştu

4. ipucu.

   • Polis, saldırganın izini bulamamıştı

5. bir düzlemin başka bir düzlemle ya da bir doğruyla kesişmesiyle oluşan arakesit.

6. av sırasında, hayvanın ayak izlerine bakarak gittiği yönü ve yeri bulmaya çalışmak, hayvanın izinin ardından gitmek.

7. arkasından gitmek, nereye gittiğini bulmaya çalışmak, izlemek.

   • Polis iz sürüp adamları bir evde kıstırmış

8. bir yere değin izleyip sonra yitirmek.

9. (bir kimsenin) nerede bulunduğu, ne yaptığı hakkında bilgi alamamak.