Definition of "izin" in Türkçe

ad

1. bir şey yapmak için birine verilen ya da birinden alınan olur.

2. bir kimseye çalıştığı işyerince verilen süresi belli dinlence.

3. bir şeyi yapmak için bir kimseden ya da ilgili yerden olur sağlamak.

   • Bu iş için belediyeden izin almak gerekiyormuş

4. çalıştığı yerden belli bir süre için dinlenceye ayrılmak ya da belli bir süre için izinli sayılmak.

   • Bugün izin alıp alışverişe çıkalım