Definition of "kökten" in Türkçe

sıfat

1. yüzeyde kalmayıp köke dayanan, asıl konuyu da içine alan.

   • Kökten yeniliklere yatkın değildik

2. kesin bir biçimde.

   • Bu işi kökten çözmek zaman alır

3. özelliğini soydan, atadan almış.

4. baba mesleğinden yetişme.

5. soyu sopu belli, soysuz olmayan, soylu.