Definition of "kör" in Türkçe

sıfat

1. (göz için) görme yetisi bulunmayan.

   • Kör göz açılır mı?

2. görme organının en az biri görmekten yoksun bulunan, görmeyen, görmez.

   • Kör dilenciye para verdik

3. keskinliği yeterli olmayan, eskisi ya da gerektiği gibi kesmeyen.

   • Kör bıçak işe yaramıyor

4. az aydınlık veren.

   • Kör lambayla kitap okumaya çalışıyordum

5. işlek olmayan ya da arkası tıkalı olan.

   • Bu kör yerde sıkılıyorum

6. olan biteni, gerçekleri görme, sezme ve kavrama yetisi bulunmayan.

   • Onun bu kadar kör olduğunu bilmezdim

7. duyarlığını yitirmiş.

   • Kör vicdanlara seslenmek işe yaramıyor

8. kör sözcüğü kimi deyimlerde kötüleyici bir sıfat gibi kullanılır.

9. ekinlerde görülen bir hastalık.

10. yemek gereksinimi.

    • Kör boğaz olmasa çalışmazdık

11. obur (kimse).

12. şeytan.

    • Kör şeytan diyor ki, bağır çağır

13. kötü talih, kötü yazgı.

14. hesapta olmayan (iş).

15. rastlantı sonucu birine zarar veren (şey).