Definition of "kötü" in Türkçe

sıfat

1. (nesneler için) niteliği istenildiği gibi olmayan, düşük nitelikli, işe yaramaz.

   • Kötü silgi kâğıdı yırtar

2. güzel olmayan, tehlikeli, zararlı olan.

   • Kötü havaları atlattık

3. beğenilecek niteliği olmayan, hoşa gitmeyen.

   • Bu kötü koku nerden geliyor?

4. kaygı doğuran, korku veren.

   • Kötü olaylar önlenemiyor

5. (insan için) gerekli nitelikleri bulunmayan, ahlak anlayışı bozuk olan.

   • Kötü kimselerle arkadaşlık etmeyin

6. kişi ya da toplum üzerinde olumsuz etkileri olan.

   • Kötü bir çocukluk dönemi geçirmişti

7. kaba, kırıcı, incitici, yakışıksız.

   • Kötü söz sahibinindir

8. gerektiği gibi olmayan, yetersiz, niteliksiz.

   • Kötü iş yapan usta işsiz kalır

9. hoşa gitmeyen, istenmeyen, gereksiz davranışları olan ya da böyle davranışlara eğilimi bulunan, kötülük yapan ya da kötülük yapmayı seven (kimse).

   • Kötüleri aranıza almayın

10. istenilmeyen, beğenilmeyen, yararsız, uygun olmayan bir biçimde.

    • Ona kötü davranmak istemiyoruz

11. ölçüsüz bir biçimde, aşırı, çok.

    • Ona kötü tutulmuştu

12. değersiz bulmanın, kınamanın konusu olan (şey).

13. ahlak değerlerine ve ahlaksal istence karşı olan (şey).

14. doğru davranmamak, iyi yapmamak, olumsuz bir davranışta bulunmak.

15. bir kimseyi olumsuz etkilemek.

    • Bu havalar insanı kötü ediyor

16. gözdağı olarak da kullanılır.

    • Bunu yaparsan seni kötü ederim!

17. baktığı şeyi nazara uğratan göz, kem göz.

18. sahibinin iyi düşünceler beslemediğini anlatan göz.

19. iyi olmayan düşünceler beslemek ve bunu belli edecek bir biçimde bakmak.

20. cinsel yaklaşım düşünmek.

    • Konu komşu kadınlarına kötü gözle bakmak gence yakışmaz

21. (insan için) huyu güzel olmayan.

22. (ur için) öldürücü nitelikli.

23. beğenilmeyen, istenilmeyen, hoşa gitmeyen bir biçimde.

    • Kötü kötü öksüren yaşlı bir adamdı

24. kaygılı, tasalı, üzüntülü bir biçimde.