Definition of "kükremek" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. (aslan için) bağırmak.

2. taşkınlık göstermek, coşmak.

3. (deniz, ırmak için) kabarmak, taşmak.

4. (insan) öfke içinde yüksek sesle bağırmak.

5. coşkuyla saldırmak.

   • Ordu kükremişti, düşman kaçıyordu

6. mayalanıp kabarmak.

   • Hamur kükremiş

7. (bitki) gür olarak çıkmak, yetişmek.

   • Çayırlıkta otlar kükremişti, diz boyunca olmuştu