Definition of "kül" in Türkçe

ad

1. iyice yanmış şeylerden artakalan, toz durumunda madde.

2. yangına uğramış bir yapının kalıntısı.

   • Evinin küllerine bakıp ağlıyordu

3. (ateş için) küllenmek, sönmek.

4. etkisini, gücünü yitirmek.

   • Acısı kül bağlamak üzereyken yeni bir acıyla yandı

5. (ateş) yakıp kül durumuna getirmek, tümüyle ve iyice yakmak.

6. birinin varını yoğunu yok etmek.

7. tümüyle yanmak.

8. bütün varlığını yitirmek.

9. bir acı nedeniyle pek çok üzüntü çekmek.