Definition of "külüstür" in Türkçe

sıfat

1. eskimiş, yıpranmış, eski görünüşlü olan.

   • Odasını külüstür eşya ile doldurmuş

2. bakımsız.

   • Külüstür bir sokakta oturuyor

3. bayağı, düzeysiz.

   • Gazinoda külüstür şarkılar söylerdi

4. (motorlu araç için) ikide birde bozulan, eski.

   • Senin külüstürü sattın mı yoksa?

5. değersiz, önemsiz.

   • İş yok, külüstür bir kâtiplik bile bulamaz

6. yaşlanıp çirkinleşmiş.

   • Barda rastladığı külüstür kadınlara bile asılırdı