Definition of "kırık" in Türkçe

sıfat

1. kırılmış olan.

   • Kırık camı değiştirdiler

2. gücenmiş, kırılmış, üzgün, dargın.

   • Çocuk, kırık bakışlarını kaçırmıştı

3. soyu karışık olan, saf kan olmayan, melez.

   • Kırık tazı iyi avlarmış

4. (okulda) tam nota göre düşük olan (not), zayıf (not).

   • Karnesinde iki kırığı var

5. bir şeyin kırılan yeri.

   • Borunun kırığını göremiyorum

6. kırılmış olan bir şeyden ayrılan parça.

   • Cam kırıklarını süpürün

7. dövülerek irice taneler, parçalar durumuna getirilmiş şey.

   • Yarma bir tür buğday kırığıdır

8. kemiğin bir etkiyle kırılması.

   • Kolunda kırık yokmuş

9. (tavla oyununda) vurularak oyun dışı bırakılan, oyuna yeniden sokulması gereken pul.

10. (eşya için) çürük, değersiz, eski.

    • Kırık dökük birkaç masa, sandalyeyle büro açılır mı?

11. (söz için) düzgün olmayan, parça parça.

    • Çocuk kırık dökük sözlerle derdini anlattı