Definition of "kısa" in Türkçe

sıfat

1. boyu, uzunluğu az olan.

   • Kısa öğrenciler önde oturuyordu

2. az süren, az zaman alan, uzun olmayan.

   • İşi kısa zamanda bitirdiler. Kısa yoldan köye vardık

3. çok ayrıntısı bulunmayan, ayrıntıya inmeyen, özet durumunda olan.

   • Durumla ilgili kısa bilgiler verdiler

4. uzatmayarak, kısaltarak, kısaca.

   • Kısa konuşmak iyidir

5. uzun olmayan şey.

   • Sözün kısası iyidir

6. az, kıt.

   • Kadına saçı uzun aklı kısa demişler

7. bir şeyi yeterince uzun ya da geniş yapmamak.

   • Eteği biraz kısa tutmuşlar

8. bir şeyi gerektiği denli ayrıntılı olarak ele almamak, bir konuyu geniş bir biçimde vermemek.

   • Zaman darlığı nedeniyle konuşmasını kısa tutmuştu

9. süreyi geçirmeden, çok uzatmadan.

10. kesin bir biçimde.