Definition of "kaçak" in Türkçe

sıfat

1. bulunması gereken yerden, yapması gereken görevden ya da yasadan vb. kaçan (kimse).

   • Delikanlı asker kaçağı imiş

2. yapılması için gerekli izin alınmamış olan ya da yapılması yasa yönünden yasak bulunan.

   • Kaçak yapılar mühürlendi

3. gümrüğü ve vergisi ödenmeden yurda sokulan ya da yurttan çıkarılan (mal).

   • Bir kamyon kaçak sigara yakalandı

4. bir borudan, bir kaptan gaz, sıvı ya da bir telden elektrik akımı kaçması.

   • Barajdaki kaçak nedeniyle su azalmış

5. yasalara, kurallara uymaksızın, gizli gizli, gizlice.

   • Delikanlı, baba baskısıyla sigarayı kaçak içmek zorunda kalmıştı