Definition of "kaba" in Türkçe

sıfat

1. hiç özenilmeden, güzellik kaygısı güdülmeden yapılmış, özenden ve estetikten yoksun.

   • Bu kaba kumaştan ancak çuval olur

2. kalın ya da taneleri iri.

   • Kaba kum harca girer mi?

3. hafif olduğu halde kalın ya da oylumlu.

   • Yastık kaba görünüyor ama yumuşaktır

4. terbiyesi, görgüsü kıt, incelikten yoksun (kimse).

   • Böyle kaba adamlarla bir arada olunmaz

5. görgüye, terbiyeye, inceliğe aykırı (söz, davranış).

   • Davranışı çok kabaydı

6. kuyruksokumunun iki yanında bulunan şişkin yer, kaba et.

   • Bu iğne günde bir kez ve kabadan yapılacakmış

7. dövülmek üzere harman yerine koni biçiminde yığılmış tahıl.

8. incelikten yoksun, görgüsüz, sert ve kırıcı, hoyrat (kimse).

9. özenilmeden yapılmış, güzel olmayan (iş).

10. biçim verilecek bir şeyin göze batan pürüzlerini gidermek.

11. ayrıntıya kaçmayan, görünenleri gideren bir temizlik yapmak.