Definition of "kabak" in Türkçe

ad

1. kabakgillerden, kökü saçağı andırır biçimde dallı, gövdesi sürüngen, ince ve çok uzun, gövdesinin üzerinde sert ve kısa tüyler, tutunmaya yarayan sülükler bulunan, yaprakları çok büyük, kaba ve tüylü, çiçekleri sarı, birçok türü bulunan, genellikle seb ze olarak kullanılan ürünü için yetiştirilen otsu bir bitki.

2. bu bitkinin, türlerine göre sebze olarak kullanılan, tatlısı yapılan, çeşitli irilikteki ürünü.

3. esrar içicilerinin kullandığı bir çeşit nargile.

4. sukabağının gövdesi uzunlamasına ikiye bölündükten sonra birinin üzerine ince bir deri gerilip kirişten yapılmış üç tel takılarak yayla çalınan bir halk çalgısı.

5. (kavun, karpuz için) olgunlaşmamış, ham, tatsız.

6. (baş için) dazlak, saçsız, tüysüz.

7. (kişi için) bilgisiz, görgüsüz, kaba, aptal.

8. (taşıt lastikleri için) tırtılları iyice aşınarak yüzeyi düzleşmiş.

9. aptal, bön, salak.

10. (hayvan için) kısa boynuzlu ya da boynuzsuz.

11. kabağın tohumu.

12. bu tohumun kuruyemiş olarak yenilen kavrulmuşu.

    • Çitledikleri kabak çekirdeğinin kabuğunu yere atıyorlar

13. saçları dökülmüş, dazlak, saçsız.

14. saçları usturayla kazınmış, dazlak.

15. aptal, budala.