Definition of "kabul" in Türkçe

ad

1. bir şeyi isteyerek ya da istemeyerek uygun bulma, bir şeye rıza gösterme, razı olma.

   • Ne dersen kabulümdür

2. (konukları ya da işi olanları) yanına sokma, makamına alma.

3. sunulan bir armağanı alma.

4. (bir öneriyi, düşünceyi vb.) uygun bulma, onaylama.

5. (işe, göreve vb.) alınma.

   • Çocuğunun okula kabulünü istiyor

6. bir şeyi isteyerek ya da istemeyerek uygun bulmak, bir şeye rıza göstermek, razı olmak.

7. (büyük görevdeki biri) görüşmek ya da iş için gelenleri yanına, makamına almak.

8. kendisine sunulan armağanı geri çevirmemek, almak.

9. (bir öneriyi, düşünceyi vb.) uygun bulmak, onaylamak.

10. (birini bir yere) almak.

    • Çocuğu okula kabul etmek için bağış istediler