Definition of "kafa" in Türkçe

ad

1. baş, özellikle insan başı.

   • Kafası ağrıyormuş

2. hayvanlarda vücudun ağız, burun, göz, kulak gibi organların bulunduğu en ön ucu.

3. çivi vb.nin baş bölümü.

4. anlayış, düşünce, görüş.

   • Bu kafayla çağdaş olunmaz

5. anlama ve kavrama yeteneği, zekâ.

   • Sende kafa yok

6. bellek.

   • Bu sözümü kafanda tut

7. zıpzıpların en büyük olanı.

8. kimi mekanik bütünlerde önemli parça.

9. iri kafalı, aptal, bön, salak kimse.

10. kafa dengi, halden bilir, anlayışlı.

11. (biriyle) dalga geçmek, alay ederek neşelenmek.

12. (uyuştururu vb.) içerek esrimek.

13. uyuşturucu kullanarak sarhoş olmak.

14. (uyuşturucu madde) sarhoş etmek.

15. (biriyle) alay ederek neşelenmek.

16. (bir şeyi) anlayamamak, kavrayamamak (bir şeye) akıl erdirememek.

    • Matematiği kafası almazdı

17. zihin yorgunluğu yüzünden anlayamaz duruma gelmek.

    • Artık kafam almıyor, biraz ara verelim

18. olabileceğine inanamamak.

    • Bu nasıl olur, kafam almıyor doğrusu!

19. başı dönmek, başı dönerek denge durumunu yitirir gibi olmak, sersemlemek.

20. pek çok kızmak, çok öfkelenmek.

21. hafif sarhoş.

22. uyuşturucu, özellikle esrar sarhoşluğu içinde (olan).

23. iyi düşünebilen (kimse).

    • Ali’nin kafası iyidir, ona soralım

24. esrik, sarhoş (kimse).

    • Dün gece kafam iyiydi, yolda şarkılar söylemişim

25. zihni yorulup hiçbir şey anlayamaz duruma gelmek.

26. çok gürültülü bir ortamda gürültüden tedirgin olmak.

27. (bir düşünce) aklına uygun gelmek.

28. bir kimseyi bir şey yapmaya kandırmak.

29. çok aptal ya da inatçı olmak.

30. önemsememek.

31. (kendisine) uygun gelmek, onu uygun bulmak.

    • Önerisi kafama uymuştu, kabul ettim

32. (birinin) söylediği, öğütlediği gibi yapmak.

    • Onun kafasına uymakla hata etmişim