Definition of "kafes" in Türkçe

ad

1. içine kuş ya da sincap vb. gibi küçük hayvanları koymaya yarayan, aralıklı bir biçimde çatılmış metal ya da ağaç çubuklardan ya da tellerden yapılmış, taşınabilir koyacak.

2. yabanıl, yırtıcı hayvanları taşımakta kullanılan, aralıklı bir biçimde çatılmış demir çubuklardan bölme.

3. pencerelere takılan, aralıklı çapraz çubuklarla yapılmış siper.

4. cami, tekke gibi yerlerde kadınlara ayrılmış bölme.

5. kayık, sandal gibi şeylerin iskelet bölümü.

6. ahşap yapıların direk ve çatmalardan oluşan, kaplama tahtaları dışında kalan bölümü, iskeleti.

7. Osmanlı döneminde, Topkapı Sarayı’nda padişah oğullarının XVI. yüzyıl sonlarından başlayarak bir tür tutuklu yaşamı sürdürdükleri, yüksek duvar ve şimşir ağaçlarıyla çevrili, harem dairesine bitişik ve birçok odalarla on iki bölümden oluşan yapı.

8. aldatma, dalavere, düzen, hile, tuzak.

9. hapishane.

10. kuru, zayıf.

11. delik deşik.

    • Perde kafes gibiydi

12. konuşmaları ve davranışlarıyla etkileyip istediğini yaptırmak.

13. yalan dolanla aldatarak çıkar sağlamak.

14. aldatılıp kendisinden çıkar elde edilmek.

15. hapse girmek.

16. (birini) aldatarak kendisinden yararlanmak, kafese almak.

17. (birini) hapse atmak.