Definition of "kalmak" in Türkçe

nesnesiz (nesne almayan) eylem

1. olduğu, bulunduğu yeri ve durumu korumak, sürdürmek.

   • Görevde kalmak isteyen çalışır

2. (zaman, uzaklık ya da nicelik için) belirtilen kadar bulunmak.

   • Akşama bir saat kaldı. Köye birkaç kilometre kalmıştı, araba bozuldu. Elinde bir araba kaldı

3. oturmak, yaşamak, eğleşmek.

   • On yıl Adana’da kaldık

4. konaklamak, konmak ya da geceyi geçirmek.

   • İyi bir otelde kalmak isterim

5. varlığını sürdürmek, varlığını korumak, etkisini sürdürmek.

   • Kendi gitti adı kaldı

6. yaşamını sürdürmek, yaşıyor olmak, yaşamak.

   • Geride iki çocuğu kaldı

7. vakit geçirmek, eğleşmek, oyalanmak.

   • Nerede kaldılar acaba?

8. bozulup yürümez olmak, işlemez olmak.

   • Otobüs yolda kaldı

9. üzerindeki çalışma durmak.

   • O iş artık kaldı

10. ileriye bırakılmak, ertelenmek.

    • Son duruşma gelecek aya kaldı

11. (öğrenci) başarısız olmak, sınıf geçememek.

    • Oğlu bu yıl kaldı

12. bir işi, yeniden ele almak üzere belli bir yerde bırakmak.

    • Dün sözlüğün kalmak maddesinde kalmıştık

13. bir şeye bulanmak, bir şeyle kaplanmak.

    • Ayakkabım çamur içinde kalmış

14. görevi ya da yetkisi içinde olmak ya da bir işi yapmak kendisine düşmek.

    • Bu iş ona kalmıştı

15. yeterli bulmak, yetinmek.

    • Ona sövmekle kalmak istemiyordu, onu dövmeliydi de

16. geçmek.

    • Ev ona dedesinden kalmış

17. uygulayamamak, yapamamak.

    • Senin yüzünden geziden kaldık

18. belli bir gelirle geçinmek zorunda bulunmak.

    • Adam bir tek emekli aylığına kalmaktan korkuyordu

19. herhangi bir durumu sürdürmek.

    • Böyle genç kalmak ne güzel!

20. herhangi bir durumda bulunmak, olmak.

    • Yoksul kalmak insanı korkutur

21. (olumsuz biçimi) var olmak, bulunmak.

    • Köyde sormadığı kimse kalmadı