Definition of "kantar" in Türkçe

ad

1. ağırlık sıfır iken yatay duran bir kaldıraç koluna dik biçimde tutturulmuş bir ibrenin sapmasıyla kütleleri tartan araç.

2. tartılacak kütle alttaki çengele takılınca, sarmal bir yaya bağlı bulunan ve normal olarak sıfırı gösteren bir okun yanlarda yazılı olan ağırlık sayıları hizasına gelmesiyle kütlenin ağırlığını gösteren bir tür tartı aracı, el kantarı.

3. baskül.

4. (bir şeyi) kantar üzerine koyarak ya da kantarın çengeline asarak tartmak.

5. (bir kimseyi) denemek, sınamak.