Definition of "kapamak" in Türkçe

unknown

1. bir açıklığı ortadan kaldırmak için, bir şeyi, açık yerin üzerine getirmek, örtmek.

   • Yüzünü elleriyle kapamak, utancını saklamaya yetmiyordu

2. kapı, pencere gibi bir şeyi açık durumdan kapalı duruma getirmek, kapatmak.

   • Bavul doluydu, kapamak güç oldu

3. bir şeyin görünmesine engel olmak.

   • Ağaç görüşü kapadı

4. geçişe olanak vermemek, geçmeyi engellemek.

   • Kar yolları kapamıştı

5. (su, elektrik için) akışını, gelişini kesmek.

   • Musluğu kapayın

6. (çukur vb. için) içini doldurmak, tıkamak.

   • Açılan çukuru bugün kapayacaklarmış

7. bir şeyle ilgili olan görüşmeyi, konuşmayı bırakmak, artık üzerinde durmamak ya da durmaz olmak.

   • O konuyu çoktan kapadık

8. (fabrika, kuruluş vb. için) çalışmasını, görev yapmasını, işlemesini, çıkmasını, yayımlanmasını vb. engellemek ya da durdurmak.

   • Gazeteyi kapadılar

9. bir yere koyup dışarı çıkmasına engel olmak, hapsetmek.

   • Çocuğu odaya kapadılar

10. bir şeyin ayrık iki parçasını birleştirmek.

    • Makası kapa da ver bana

11. son vermek, bitirmek.

    • Aşk defterini kapamakta erken davrandık

12. ödeyerek bitirmek.

    • Hesabı kapadık

13. denk gelmek, yeterli gelmek, karşılamak.

    • Alacağımız borçlarımızı kapar