Definition of "kemer" in Türkçe

ad

1. deriden, kumaştan vb. yapılan, bele dolayarak iki ucu birbirine tokayla tutturulan bel bağı.

2. pantolon, etek gibi giysilerin bel bölümü.

3. ➽emniyet kemeri.

4. iki sütun ya da ayağı üstten yarım çember, basık eğri, yonca yaprağı gibi biçimlerle birbirine bağlayan ve üzerine gelen duvar ağırlıklarını iki yanındaki ayaklara, sütunlara bindiren tonoz bağlantı.

5. kemiklerden oluşmuş, kemer biçimindeki tavan.

   • Elmacık kemeri, kasık kemeri, göz çukuru kemeri vb

6. katmanlı kayaçlarda bir kıvrımın kabarık tepe yeri.

7. yay gibi eğri, tümsekli.

8. ocağın üzerine konulan eğri ağaç.

9. ev yapılırken direklerin üzerine uzatılan ağaç.